يادداشتي را سيد رائد موسوي فرزند سيد محسن موسوي كه 26 سال پيش از اين در بيروت همراه 3 همسنگر خود حاج احمد متوسليان ، كاظم اخوان و تقي رستگار مقدم توسط سارقان نام انسان در بيروت ربوده شدند نوشته است . سيد رائد موسوي از مردم خواسته است در اين شب هاي معنوي قدر براي آزادي پدر و هم سنگرهايش متوسل شده ودعاكنند . توسل به موسي بن جعفر (ع) كه سال هاي طولاني در زندان سندي بن شاهك آن غدار يهودي اسيربودند ***
هر چند در طي اين 26 سال تلاش هاي زيادي براي آزادي اين عزيزان در بند صهيونيسم صورت گرفته است اما به جرات مي توان گفت آن چه انجام گرفته تمام آن چه مي توانست انجام پذيرد نيست . نه در بعد ديپلماتيك و تلاش هايي كه مي شددر اين حوزه انجام داد و نه در بعد تبليغاتي وبراي زنده نگاهداشتن ياد و نام اين عزيزان به بهانه هاي مختلف و در محافل گوناگون . بي ترديدظرفيت هاي بسياري مغفول افتاده و از آن بهره برداري لازم صورت نپذيرفته است .
1- هر سال روساي جمهور ما در مجمع عمومي سازمان ملل متحد حضور يافته و سخنراني كرده اند . آيا ربودن 4 ديپلمات ايراني مخل پاسداري از صلح و معارض مصونيتي كه قوانين بين المللي و كنوانسيون هاي آن براي نمايندگان سياسي كشور ها در نظر گرفته نبوده است كه ما اين موضوع را در مجامع بين المللي آن گونه كه بايد و شايد طرح نكرده و آزادي آن ها را مطالبه ننموديم ؟ آيا پرداختن به موضوع ربوده شدن اين چهار عزيز نمي توانست سوژه اي مناسب يراي كساني باشد كه خود را مبدع و مبتكر گفتگوي تمدن ها فلمداد مي كردند و به عنوان تنها راه علاج بشريت به تبليغ و ترويج ان مي پرداختند؟!
2- مديريت سياست خارجي ما چقدر در طي اين 26 سال از انجمن هاي مدعي حقوق بشر آزادي اين چهار عزيز را مطالبه كرده و شرح ماوقع را به اطلاع مردم جهان رسانده است . حتي يك مقايسه سطحي و گذرا بين تبليغات گسترده و حجيم صهيونيست ها در مورد كسب خبر از مرده و يا زنده خلبان متجاوز اسرائيلي رون آراد كه بمب بر سر مردم لبنان مي ريخت با آن چه ما در مورد اين چهار آزاده انجام داديم حكايت از ميزان كوتاهي ما مي كند . در مورد اين عزيزان چند فيلم و مقاله و كتاب در داخل كشور نوشته ايم ؟ تبليغات خارجي پيشكش!! چند همايش و سمينار در مورد اين آدم ربايي و تعارض آن با حقوق اتباع خارجي در كشور هاي مختلف و خصوصا حقوق ديپلمات ها برگزار كرده ايم ؟ چند خيابان در داخل كشور به نام آن اسيران آزاده نامگذاري شده است ؟ در منطقه شيعه نشين ضاحيه در جنوب بيروت كدام خيابان را به نام اين عزيزان تلاش كرده ايم تا ثبت شود ؟ هر سال در در سالروز ربوده شدن اين عزيزان چه كرده ايم ؟! سفراي ما در كشور هاي مختلف جهان در جهت تبيين و تبليغ و اطلاع رساني در خصوص اين جنايت بزرگ تا چه اندازه تلاش كرده اند ؟ سياستمداران ما كدام جلسه حقوق بشر را به اعتراض نسبت به بي تفاوتي جهانيان در اين خصوص ترك كرده اند ؟!
آيا غير از اين بوده است كه هر از گاهي محض خالي نبودن عريضه از آن ها يادي كرده و از آن گذشته ايم ؟ نويسندگان ما در اين مورد چه اثري را خلق كرده اند . افكار عمومي جهان چه مقدار از اظهارات جگر خراش مادر سيد محسن موسوي در بيمارستان و لحظه شماري او براي ديدن فرزند و نهايتا سفر آخرت اين بانوي دردمند با ناكامي تمام مطلع شده اند ؟!
3- آيا شكايتي در اين مورد تنظيم و تسليم مجامعي كه داعيه صيانت از حقوق بشر دارند كرده ايم ؟ و اگر كرده ايم ميزان پيگيري ما در اين مورد چقدر بوده است ؟ ممكن است عده اي بگويند اين قبيل اقدامات راه به جايي نخواهد برد كه در پاسخ بايد گفت براي حل موضوعي با اين اهميت بايد از همه ظرفيت ها استفاده كرد. كاري كه ما نكرده ايم .
موضوع ربودن 4 ديپلمات جمهوري اسلامي را بايد از حاشيه و طرح آن در پايان جلسات به متن آورد و به صورتي فعال طلبكارانه و به عنوان سوژه اصلي نشست ها آن را مطرح نمود تا خداي نا كرده كم كم به محاق فراموشي سپرده نشود .
نبايد به بعضي گزارش ها كه مشكوك است و ادعا مي كند اين برادران شهيد شده اند تمكين نمود بلكه بايد محكم و استوار ازادي اين عزيزان را طلب كرد واگر شده حتي براي آن ضرب الاجل هم تعيين كرد .چطور است وقتي چند جهانگرد و توريست خارجي را اشرار طالبان و ريگي هاي مزدور و وابسته مي ربايند تبليغات جهاني و جرايد امپرياليستي دنيا را روي سرشان مي گذارند و پا از آزادي بدون قيد و شرط و سريع آن ها پايين نمي گذارند اما ما در احقاق حق مسلم خود براي آزادي ديپلماتهايمان كه سالهاست در بيروت ربوده شده و توسط مزدروران صهيونيست به زندان هاي مخوف دراراضي اشغالي انتقال داده شده اند با شك و ترديد برخورد كرده و مصرانه آزادي آن ها را طلب نمي كنيم ؟تا جايي كه فرزند اين آزاده عزيز دست نياز به سوي روزه داران و نمازگزاران دراز كرده و براي ازادي آن ها به دعا و توسل متوسل مي شود . هر چند اين گونه نياز ها ارزشمند و بر آمده از فرهنگ ديني و روحيه روحاني ما است و در جاي خود محترم و محتشم است اما فراموش نكنيم كه همه تلاش و وظيقه مسئولين را شامل نمي شود .
***************
***شب قدر، اين چهار نفر را فراموش نکنيد ؟
فرزند سيد محسن موسوي ديپلمات ربوده شده ايران در لبنان در يادداشتي از مردم مومن ايران خواست تا براي 4 ديپلمات ربوده شده ايراني توسط رژيم اسرائيل در شب قدر دعا کنند.
آهيمتن کامل يادداشت بدين شرح است:
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (يوسف- 87)
اي پسرانم! برويد و از يوسف وبرادرش جستجو كنيد و از رحمت خدا مايوس نشويد كه تنها گروه كافران، از رحمت خدا مأيوس مىشوند!بيش از 26 سال است که از اسارت چهار فدايي اسلام و ميهن اسلامي مان به دست دژخيمان رژيم صهيونيستي مي گذرد.سيد محسن موسوي کاردار و ديپلمات سفارت جمهوري اسلامي ايران در بيروت، حاج احمد متوسليان، کاظم اخوان و تقي رستگار مقدم چهار عزيزي که در زمان هجوم اشغالگرانه رژيم اشغالگر قدس به لبنان و محاصره بيروت بنا به وظيفه اسلامي و انساني خود و براي ياري مردم و شيعيان ستمديده لبنان عازم بيروت شدند و از آن زمان يعني تير ماه 1361 که اتفاقا مصادف با ماه مبارک رمضان نيز بود تا کنون در شکنجه گاههاي رژيم صهيونيستي به سر مي برند.کليه اخبار و شواهد حکايت از حيات اين عزيزان و حضور آنان در زندان هاي رژيم اسرائيل دارند و حتي اگر کسي احتمال يک درصد حضور اين عزيزان در اين زندانها را بدهد واقعا تصور 26 سال اسارت آن هم در زندانهاي بدترين دشمنان واقعا غير قابل تصور و دردآور است.هر کس اگر خود را يک لحظه به جاي آن عزيزان بگذارد آيا تحمل يکسال و يا حتي يک ماه حضور در اين زندانها را خواهد داشت؟!پدرم سيد محسن موسوي از ابتداي زندگي هميشه در مبارزه و تلاش بود اين جمله او معروف است که "من سرنوشتم مانند جدم موسي ابن جعفر خواهد بود و عمده زندگيم را در زندان خواهم گذراند"، حتي در سنين جواني عادت داشت با پاي برهنه بر روي سنگلاخ راه برود و مي گفت اين پاها بايد تحمل شکنجه را داشته باشد.در زمان قبل از انقلاب ، زندان و شکنجه سخت ساواک و بعد از انقلاب هم که زندان دژخيمان صهيونيست ميراث او از جد مظلومش موسي ابن جعفر بود. او نيز همچو جدش که بدترين ايام زندان را در زمان زندانباني "سندي ابن شاهک" - يهودي معاند با اسلام - گذراند اسيردست اين قوم گرديد.من حقيقتا نمي دانم چه مشيتي پشت اين سرنوشت عجيب و منحصر به فرد بوده است.
26 سال اسارت و بلاتکليفي! يعني خداوند خواسته اين عزيزان را ذخيره نمايد آيا قرار است اين عزيزان اصحاب کهف جامعه ما باشند؟نمي دانم فقط مي دانم اين داستان، اين حرف و حديثها اين ابهامات و ... کاملا در راستاي مشيت الهي و بر اساس برنامه ريزي اوست تا آن هدف نهائي و مشيت ربوبي محقق شود.
در اين 26 سال بسيار پيش آمد که عزيزان پيگير پرونده تا يک قدمي آزادي اين عزيزان رفتند ولي اتفاقات عجيب و غير قابل پيش بيني مانع از آزادي آنان گرديد.بي شک دعا و توسل تاثير بسياري در فراهم شدن اسباب و علل آزادي اين عزيزان خواهد داشت. و اساس امر براي پايان اين اسارت طولاني و انتظار جانکاه دعا و استمداد از باري تعالي است. همانطور که کلام مرجع بزرگوار و عارف وارسته حضرت آيت الله بهجت در مورد اين چهار عزيز اين بوده است که "براي آزادي آنها بايد ظرفي از دعا پر شود ولي هنوز نشده" .من عاجزانه از ملت عزيز در خواست مي کنم در اين ايام با فضيلت و ليالي قدر ما را در اين دعا و توسل ياري دهند شايد که خداوند تفضلي فرموده و اسباب آزادي اين عزيزان فراهم شود و 27 سال سختي و شکنجه خاتمه يابد. خصوصا در شب قدر و آنجا که خدا را به حق موسي ابن جعفر (عليهما السلام) قسم ميدهند و فرياد "الهي بموسي ابن جعفر" سر مي دهند ياد اين فرزندان در بندش نيز باشند.در اين 26 سال مادرها و پدران زيادي چشم به راه ديدن عزيزانشان از دنيا رفتند مادر پدرم لحظات آخر در بيمارستان هنگامي که آخرين درد و دلهاي خود را با پرستار بخش CCU انجام مي داد به او گفت عزرائيل خيلي وقت است که به من مهلت داده تا بلکه محسن را ببينم و بميرم ولي ظاهرا قرار است بدون ديدن او بروم و دقايقي پس از گفتن اين کلمات پس از 24 سال چشم انتظاري از دنيا رفت. هم اکنون تنها يک پدر پير و دو مادر (والدين ساير اسرا) چشم به انتظار باقي مانده اند ؛ دعا کنيد آنها چشم به راه، از دنيا نروند.خداوند مي فرمايد"و من احياها فکانما احيا الناس جميعا" (مائده -32) و احياي يک شخص را معادل احياي يک جامعه مي داند، بلکه دعاي شما بتواند منجر به آزادي اين چهار عزيز و زنده شدن آنها شود.
الهم فک کل اسير
التماس دعا
سيد رائد موسوي
فرزند سيد محسن موسوي ديپلمات ربوده شده ايران در لبنان
