شنبه، ۸ تیر ۱۳۸۷
نوراي جانان بازرگان كيست؟
رسانههاي تركيه در ابتدا ادعا ميكردند خانم «نوراي جانان بازرگان » دانشجويي است كه به سبب حفظ حجابش دچار مشكل شده است اما اگر كمي به عقب بازگرديم به نكات حائز اهميت ديگري نيز برخورد خواهيم كرد.
خانم بازرگان زماني به اتهام «اخلال در مسير آموزش» ، با مداخله پليس از دانشگاه اخراج شده و سپس در دادگاه به 6 ماه حبس محكوم شد. خانم «نوراي جانان بازرگان» در جريان مداخله پليس ، به سبب ضرب و شتم ماموران دچار سقط جنين شده و در ادامه ماجرا به كانادا پناهنده شد. او اولين زني است كه در تركيه به سبب حفظ پوشش اسلامي محكوم به حبس قطعي شده است.
«بازرگان» امروز صاحب دو فرزند (يك پسر و يك دختر) است كه هر دو متولد كانادا هستند. او در كانادا پس از طي دوره آموزش زبان انگليسي در رشته علوم سياسي ادامه تحصيل داد .
صحبت های «بازرگان» در برنامه تک تک جنجالي بزرگ را در محافل لاييك تركيه ايجاد كرد و كار به جايي رسيد كه دستگاه قضايي اين كشور قرار پيگرد قانوني وي را صادر نمود.
«هيات قضايي كانادايي رسيدگي به تقاضاي پناهندگي» طي جلسه اي از خانم «نوراي» پرسيدند: «مگر تركيه يك كشور اسلامي نيست؟» پاسخ اين سوال براي «نوراي» دشوار بود اما در نهايت جواب داد: «در صورت رفع مشكل حجاب در تركيه، به كشورم برمي گردم؟»
او در همان ايام گفته بود: « در حقيقت ممنوعيت نبود كه موجب خروج من از كشور شد. من تصميم داشتم مبارزه خود را به خارج از كشور بكشانم. اگر آنقدر ترسو بودم كه بخواهم فرار كنم، مسلما اينقدر در تركيه خود را درگير مسائل دردسرساز نمي كردم».
در همان روزها خبرنگار روزنامه «يني شفق»- چاپ تركيه- از وي پرسيده بود: «در تركيه چه بلايي سرت آمد كه به فكر پناهندگي به كانادا افتادي؟» بازرگان جواب داد: «من در آنجا نتوانستم آزادانه در چارچوب اعتقاداتم زندگي كنم و حتي به خاطر همين اعتقادات راهي زندان شدم. از آنجايي كه شرح ناحقيهايي كه بر من روا ميشد را در هر محفل و جمعي تعريف ميكردم، آنقدر از طرف پليس و ديگران پيام و تلفنهاي تهديد آميز دريافت كردم كه كلافه شدم. تلفنهايم شنود ميشد و حتي يكبار كه شرح گفتوگوي تلويزيوني خود در برنامه «سي و دومين روز» را ، تلفني براي دوستم تعريف ميكردم، ناگهان صداي غريبهاي وارد مكالمه ما شد؛ طوري كه دوستم هم آنرا شنيد. صدا مرا به كشتن كودكم تهديد كرد.»
«بازرگان» مي گويد:«من اين حرفها را در دادگاه (هيات قضايي كانادايي) هم بيان كردم. به آنها گفتم كه من عليرغم مسلمان بودن نميتوانم در معابر كشورم به راحتي گردش كنم. گفتم كه، لائيك هاي متعصب در هر فرصتي كه بدست ميآورند ما را تحقير ميكنند. در تركيه، برخلاف آنچه كه تصور ميشود، مظلومان حقيقي مسلمان ها هستند.»
به گفته «نوراي جانان بازرگان » ، قاضي دادگاه كه يك زن بود و همچنين ديگر اعضايي كه در آنجا حضور داشتند پس از مشاهده كاست ويديو و بريده جرايدي كه من ارائه داده بودم چنان شوكه شدند كه حيرتشان، مرا هم شگفتزده كرد. آنها به هيچ وجه باورشان نميشد كه ما در تركيه چنين وضعيتي داشته باشيم. خانم قاضي وقتي عكسهاي مربوط به باتوم خوردن و روي آسفالت كشيده شدن بانوان محجبه را ديد بياختيار دست بر دهانش گذاشت و گفت:باورم نميشود!مگر تركيه كشوري مسلمان نيست. راستش من در اينجا (كانادا) با اين سوال بسيار مواجه ميشوم.من به هيئت قضايي كانادايي گفتم كه در تركيه اين ما هستيم كه سلب حق آزادي بيان و عقيده دست و پنجه نرم مي كنيم اما نبايد زندگي كردن مطابق اعتقادات ، تاواني ابن چنيني داشته باشد. من اين حرفها را در تمامي دادگاههايي كه در طول سه سال به آن ها رفت و آمد داشتم مي گفتم. خانم قاضي گفت: در اين ماجرا شما حق با شماست ،خيلي هم حق با شماست».
وقتي خانم قاضي اجازه اقامت مرا در كانادا صادر كرد خيلي خوشحال شدم. آن زمان در ذهنم لحظه اي را تصور كردم كه هيأت قضايي تركيه به خاطر حجاب برايم حكم زندان صادر كرد.
خبرنگار از از خانم «بازرگان» پرسيد: اگر ممنوعيت حجاب در تركيه از ميان برداشته شود چه كار ميكنيد؟ آيا به تركيه بازميگرديد؟
او پاسخ داد: «بله. خيلي دلم ميخواهد. دلم براي استانبول تنگ شده است .امروز دنيا به ممنوعيت حجاب ميخندد!»
خبرنگار مجددا پرسيد:چه توصيهاي براي دوستاني كه در تركيه هستند داريد؟
خانم «بازرگان» گفت:هرگز خود را بيچاره و درمانده ندانند. علاوه بر پيگيري قضايي مظالمي كه بر آن ها مي شود بايد به دنبال راههايي براي خروج از كشور باشند يا در پي دانشگاههايي باشند كه از طريق اينترنت دانشجو مي پذيرند.
" نوراي بازرگان " در ادامه افزود: درست است كه در تركيه خيلي چيزها تغيير كرده است اما هنوز آن ذهنيتي كه از طريق رسانهها عربده ميزد كه خطر ارتجاع(يعني اسلام گرايي ) تركيه را تهديد مي كند اصلا تغيير نكرده است.
«نوراي جانان بازرگان » پس از حدود7 سال اقامت در كانادا ، با اتمام تحصيلاتش در سال 2005 به تركيه بازگشت . او معتقد است : «در مقايسه با سال 1999 وضعيت رفاهي مردم بسيار ارتقا يافته است اما در عرصه آزادي بيان و عقيده تغييرات چنداني صورت نگرفته. هنوز هم بساط جنجال سازي و برچسب زني به قوت خود باقي است. كليشه «تهديد ارتجاع » هنوز در رسانهها اجرا ميشود. در طرف ديگر هم رجالي كه هيچگونه احترامي براي ارزش هاي مردم قائل نيستند و هرگونه تبعيض را در خصوص اشخاصي كه همانند آنها فكر نميكنند مباح ميدانند، همچنان سر جاي خود نشستهاند؛ يعني روي همان كرسي هايي كه به نمايندگي از همين مردم در آنجا قرار گرفتهاند و از همانجا نعره ميزنندكه مبارزه ما عليه ارزشهاي مردم ادامه دارد.
